In 2011 vierde het Vlissings podium De Piek het 40-jarig bestaan met een symposium. Conclusie: ,,Het pand is aan het eind van zijn levensduur.” Joery Wilbers, directeur van poppodium de Nieuwe Nor in Heerlen, pleitte ervoor het legendarisch verleden van De Piek niet al te lichtvaardig overboord te gooien maar die juist voort te zetten, al dan niet in een ander pand.
,,Die historie mag niet verloren gaan. Dat kan als er een plan onder ligt dat realistisch is. Kansen genoeg”, zei hij. Podia kunnen volgens hem goed naast elkaar bestaan, als ze maar zorgen voor een goede afstemming en kiezen voor een duidelijk profiel.”
We zijn nu zeven jaar verder. Door beleid van PvdA, LPV, VVD en PSR, o.a. gedoogd door POV, is de gemeente Vlissingen zo diep in de schulden geraakt dat het Rijk de gemeente dwingt tot enorme bezuinigingen en de financiële mogelijkheden aan banden heeft gelegd. Wat heeft de Cultuurwerf inmiddels gedaan om De Piek te redden?
Ter elfder ure, na meer dan drie jaar aandrang vanuit het gemeentebestuur, heeft de Cultuurwerf dan eindelijk een Plan op tafel gelegd. Dat blijkt financieel volstrekt onhaalbaar, waarbij ook de rol van de historie als geprofileerd podium voor bijzondere popmuziek onduidelijk blijft. Toch schrijft de gemeente: “Wel biedt het businessplan voldoende aanknopingspunten om het gesprek aan te gaan over de toekomst van popmuziek, met als uitgangspunt het duurzaam borgen van popactiviteiten in Vlissingen.”
Met wie heeft de Cultuurwerf allemaal overleg gevoerd om wel tot een realistisch plan te komen. In ieder geval niet met mij. Terwijl ik toch tot de mensen behoor die – zowel in als buiten De Piek – wat duidelijk geprofileerde concerten op touw hebben gezet. Terwijl ik in Vlissingen toch ook twaalf jaar een duidelijk geprofileerde winkel runde voor bijzondere muziek. En terwijl ik er ook nog duidelijk geprofileerde plannen presenteerde voor een ‘culturele vrijplaats’.
Vanuit de Cultuurwerf was daar al die jaren niet of nauwelijks belangstelling voor. Sterker, er was zelfs tegenwerking. Wel liet deze organisatie al die jaren na met een realistisch plan te komen dat voortzetting mogelijk maakt van de originele De Piek-historie en –cultuur. Ondertussen ook houdt die club het Piek-gebouw meer dicht dan open. Kwestie van gebrek aan maatschappelijk draagvlak?
Ik zie nu om me heen veel boze mensen. Zij eisen voortzetting van De Piek. Maar blijven ondertussen wel langs de zijlijn staan. Ik ben geneigd hen toe te roepen: niet blijven schelden mensen. Maar met z’n allen de schouders eronder. Immers de gemeente meldt: “Wel biedt het businessplan voldoende aanknopingspunten om het gesprek aan te gaan over de toekomst van popmuziek, met als uitgangspunt het duurzaam borgen van popactiviteiten in Vlissingen.” Moet het van de Cultuurwerf komen, dan vrees ik dat ook die kans verloren gaat.
Nagekomen bericht I (PZC 16 februari 2018): ,,De SP-fractie in Vlissingen wil poppodium De Piek een jaar langer open houden. In een motie, die de fractie gaat inbrengen tijdens de raadsvergadering op 1 maart, draagt de SP burgemeester en wethouders op de subsidie aan de Cultuurwerf voor De Piek met een jaar te verlengen. Dit geeft het college dan een jaar de tijd te bezien of elders een soortgelijk poppodium kan komen.
Nagekomen bericht II (17 november 2018) Podium De Piek Draait Door! Nadat De Cultuurwerf de handdoek in de ring gooide, en De Piek leeg kwam te staan, nam ik het initiatief samen met medestanders een nieuwe organisatie op te richten met het doel De Piek te exploiteren, low budget en volledig draaiend op vrijwilligers. Op zaterdag 17 november 2018 vond de officiële heropening plaats. Meer dan tien Zeeuwse bands gaven daarbij een benefiet estafette ten bate van de herstart van De Piek.
Tij Dingen, berichten uit de onderstroom van maatschappij en cultuur 
Vanuit het Brabantse reageerde op Facebook een stem uit het Vlissings verleden: Geert Overdam, hoofd cultuur in de jaren zeventig van de vorige eeuw. Hij scheef: ,,Misschien een idee om de toekomst van de Piek niet alleen op te hangen aan popmuziek, kijk eens naar een multidisciplinaire aanpak.” Tsja, dat is nou precies waar ik altijd al voor pleitte. Meer dan tien jaar geleden stelde De Cultuurwerf een vacature open: popprogrammeur voor De Piek. Toen al wendde ik me met een uitvoerig onderbouwde brief tot het bestuur van De Cultuurwerf met een pleidooi voor een programmeur met bredere visie, en te mikken op een multidisciplinaire aanpak. Sowieso leek het me toen al geldverspilling om iemand in dienst te nemen met als simpele taak blikken popbandjes open te trekken. Dat leek me, zeker voor de lange termijn, namelijk onvoldoende om een podium als De Piek van voldoende draagvlak, activiteiten en publiek te voorzien. Ik kreeg nooit antwoord. Zelfs niet nadat ik daar de toenmalige voorzitter, wijlen A. de Bruyne, op attendeerde. Hij reageerde kwasie-verbaasd , en zegde me alsnog een reactie toe. Ik wacht daar nu nog steeds op. Tekenend voor De Cultuurwerf. En dan nu – als het fout dreigt te lopen – de handen in onschuld wassen en schielijk de zwarte piet bij de gemeente proberen te leggen.
LikeLike